Jedna z nich to Kata – jeden lub więcej zawodników prezentuje swe umiejętności techniczne, określone układy i postawę, pod sprawnym okiem sędziego, oraz Kumite – sztuka polega na tym by powstrzymać cios, tuż przed uderzeniem w ciało przeciwnika.

A gdzie można posiąść tą sztukę walki? Wiele szkół oraz centrów sportowych organizuje formacje Karate. Pod okiem dobrze wyszkolonej kadry można poznać zarówno techniki, style walki, jak i historię tej wielopokoleniowej sztuki walki, jaką jest Karate.

Wyróżnia się kilka stylów walki, między innymi Karate (sposób pustej ręki) – to styl walki, w którym wykorzystuje się wyłącznie pięści, łokcie i stopy. Kolejny styl to Judo (łagodny sposób) – styl ten wywodzi się z XIX stylu walki jujitsu, główną cechą tego stylu to przede wszystkim technika, a sama walka docelowo ma kształtować rozwój siły, harmonie ducha i ciała. Wyróżniamy jeszcze Aikido (sposób harmonijnego ducha) – walczący pokonuje przeciwnika przy użyciu minimum siły własnej, dzięki temu, że obraca siłę rywala przeciwko niemu samem, oraz Kyudo (sposób łuku) – czyli sztuka posługiwania się łukiem, jest to jedna z ulubionych form rekreacji w Japonii. Kiedyś formacja armii feudalnych.

Ośrodkiem tradycji i kultury Kung Fu bez wątpienia jest Azja, głównymi centrami były Indie i Chiny. To tam narodziły się przewodnie sztuki walki, a zdecydowana większość za swą ojczyznę uważa Chiny. Ważnymi punktaki rozwoju Kung Fu były również Okinawa, Japonia. Nie było by uczciwym pominąć wpływ Malajów, Korei, Tajwanu czy Mongolii.

Kung Fu to kultura wielopokoleniowa, skrzętnie pielęgnowana i hołubiona. Jest częścią życia, wręcz sposobem na nie. Pokazuje rozwiązania, uczy waleczności, męstwa, cierpliwości, szacunku i pokory.

- formy z bronią (qun yang gun, ba gua dao, wu hu qiang)
- formy ręczne (tantui, gong li quan, da zhan quan, jie quan)
- formy podwójne (jie tan tui, tao quan, dan dao chuan qiang)

Celem ponownego podziału ’10 tradycyjnych konkurencji Chin Woo’ było przypomnienie i usystematyzowanie kategorii walecznych, które przez kilkanaście lat zaczęły odbiegać od wzorca tradycyjnego.

Tai Chi Kung to tradycyjny styl walki, który od wieku dwudziestego znany jest także pod nazwami: Tai Ji Quan, lub też w innej wymowie Tai Chi Chuan. Polega na powolnym wykonywaniu ruchów (głównie w niskich pozycjach), które powinny obrazować równowagę, pomiędzy dwoma przeciwstawnymi siłami Yin i Yang. Tak więc obserwując sztukę tę odbiorca ma wrażenie, że ciała osób je wykonujących naprzemiennie kurczą się i rozciągają. Ruchy te porównywane są z zachowaniem zwierząt (takich jak kot, wąż itp.).

Wushu dzieli się na Wushu współczesne (xiandai Bushu) i tradycyjne (chuantong Bushu). Warto nadmienić, że wcześniej wspomniany termin kung-fu obejmuje tylko Wushu tradycyjne, dlatego też nie powinien być stosowany jako nazwa ogólna Wushu.