Wushu Chin Woo

Gdzie można nauczyć się Karate, czym charakteryzuje się ta japońska sztuka walki? A więc zacznijmy od tego, co to w ogóle jest Karate. A więc jest to jeden z przyjętych stylów walki, można go podzielić na jakby dwie podkategorie.

Jedna z nich to Kata – jeden lub więcej zawodników prezentuje swe umiejętności techniczne, określone układy i postawę, pod sprawnym okiem sędziego, oraz Kumite – sztuka polega na tym by powstrzymać cios, tuż przed uderzeniem w ciało przeciwnika.

A gdzie można posiąść tą sztukę walki? Wiele szkół oraz centrów sportowych organizuje formacje Karate. Pod okiem dobrze wyszkolonej kadry można poznać zarówno techniki, style walki, jak i historię tej wielopokoleniowej sztuki walki, jaką jest Karate.

‘Sztuka długiej ręki’ to sztuka walki głównie opierająca się na walce wręcz, ale także z użyciem białej broni (miecz, łuk, i nie tylko).

Wyróżnia się kilka stylów walki, między innymi Karate (sposób pustej ręki) – to styl walki, w którym wykorzystuje się wyłącznie pięści, łokcie i stopy. Kolejny styl to Judo (łagodny sposób) – styl ten wywodzi się z XIX stylu walki jujitsu, główną cechą tego stylu to przede wszystkim technika, a sama walka docelowo ma kształtować rozwój siły, harmonie ducha i ciała. Wyróżniamy jeszcze Aikido (sposób harmonijnego ducha) – walczący pokonuje przeciwnika przy użyciu minimum siły własnej, dzięki temu, że obraca siłę rywala przeciwko niemu samem, oraz Kyudo (sposób łuku) – czyli sztuka posługiwania się łukiem, jest to jedna z ulubionych form rekreacji w Japonii. Kiedyś formacja armii feudalnych.

Historia Kung Fu nie jest wcale historią jasną i pewną. Większość zdarzeń była, bowiem opowiadana, przekazywana pokoleniom słowem mówionym. Niestety spowodowało to, że zachowały się tylko nieliczne zapiski, do XII – XIV wieku tylko i wyłącznie opierano się na przekazach ustnych. Można by odważyć się na stwierdzenie, iż historia Kung Fu to jedna wielka magiczna głoszona legenda.

Ośrodkiem tradycji i kultury Kung Fu bez wątpienia jest Azja, głównymi centrami były Indie i Chiny. To tam narodziły się przewodnie sztuki walki, a zdecydowana większość za swą ojczyznę uważa Chiny. Ważnymi punktaki rozwoju Kung Fu były również Okinawa, Japonia. Nie było by uczciwym pominąć wpływ Malajów, Korei, Tajwanu czy Mongolii.

Kung Fu to kultura wielopokoleniowa, skrzętnie pielęgnowana i hołubiona. Jest częścią życia, wręcz sposobem na nie. Pokazuje rozwiązania, uczy waleczności, męstwa, cierpliwości, szacunku i pokory.

Niespełna dziesięć lat temu (bo w 2003 roku) Chin Woo zostało podzielonych na trzy rożne grupy. Podział został ustalony na seminarium w Szanghaju przez wybitnych znawców tej konkurencji i wygląda następująco:

- formy z bronią (qun yang gun, ba gua dao, wu hu qiang)
- formy ręczne (tantui, gong li quan, da zhan quan, jie quan)
- formy podwójne (jie tan tui, tao quan, dan dao chuan qiang)

Celem ponownego podziału ’10 tradycyjnych konkurencji Chin Woo’ było przypomnienie i usystematyzowanie kategorii walecznych, które przez kilkanaście lat zaczęły odbiegać od wzorca tradycyjnego.

Pod tajemniczą dla ‘zwykłego’ człowieka nazwą Tai Chi Kung kryje się wiele znaczeń. Jest to między innymi medytacja, sztuka ruchu, ale także rodzaj sztuki walki o którym poniżej można przeczytać kilka informacji.

Tai Chi Kung to tradycyjny styl walki, który od wieku dwudziestego znany jest także pod nazwami: Tai Ji Quan, lub też w innej wymowie Tai Chi Chuan. Polega na powolnym wykonywaniu ruchów (głównie w niskich pozycjach), które powinny obrazować równowagę, pomiędzy dwoma przeciwstawnymi siłami Yin i Yang. Tak więc obserwując sztukę tę odbiorca ma wrażenie, że ciała osób je wykonujących naprzemiennie kurczą się i rozciągają. Ruchy te porównywane są z zachowaniem zwierząt (takich jak kot, wąż itp.).

Chińskie sztuki walki to ogół kategorii walecznych praktykowanych przez dziesiątki lat w Chinach. W kulturze zachodu słowem określającym te walki zaczęło być kung-fu. Jest to jednak nazwa nieprawidłowa, gdyż oznacza ona tak naprawdę poziom umiejętności uzyskany w wyniku ciężkich treningów, a nie jak się sądzi sztukę walki. Terminem odpowiednim do nazywania chińskich sztuk walki jest Wushu – tradycyjnie używany na terenie Chin.

Wushu dzieli się na Wushu współczesne (xiandai Bushu) i tradycyjne (chuantong Bushu). Warto nadmienić, że wcześniej wspomniany termin kung-fu obejmuje tylko Wushu tradycyjne, dlatego też nie powinien być stosowany jako nazwa ogólna Wushu.

Portal znajduje się w całkowitej przebudowie. Najprawdopodobniej zostanie ponownie otwarty na początku Maja. Zapraszamy do odwiedzenia nas w najbliższym terminie.